Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej 4 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką SP ZOZ we Wrocławiu

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Parametr wymaga oznaczenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu HDL

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Kał powinien być pobierany przed wdrożeniem leczenia, z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:
- kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety – niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml);
- pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej (pok. 01097).

Badanie zawiera eGFR (wskaźnik filtracji kłębuszkowej).

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Badanie obejmuje szeroki zakres alergenów, w tym:

F1 - Białko jaja
F75 - Żółtko jaja
F2 - Mleko krowie
F45 - Drożdże piekarskie
F4 - Mąka pszenna
F5 - Mąka żytnia
F9 - Ryż
F14 - Soja
F13 - Orzech ziemny
F17 - Orzech laskowy
F20 - Migdał
F49 - Jabłko
F84 - Kiwi
F237 - Morela
F25 - Pomidor
F31 - Marchew
F35 - Ziemniak
F85 - Seler
F3 - Dorsz
F23 - Krab
+ Marker CCD (marker reakcji krzyżowych)

Badanie obejmuje szeroki zakres alergenów, w tym:

GX - Trawy mix2 (tymotka/żyto)
T3 - Brzoza brodawkowata
W6 - Bylica pospolita
D1 –Dermatophagoidespteronyssinus
D2 –Dermatophagoidesfarinae
E1 – Kot
E2 – Pies
E3 – Koń
M2 –Cladosporium herbarum
M3 - Aspergillus fumigatus
M6 –Alternaria alternata
F1 - Białko jaja
F75 - Żółtko jaja
F2 - Mleko krowie
F3 - Dorsz
F76 - Alfa-laktoalbumina
F77 - Beta-laktoglobulina
F78 - Kazeina
E204 - Surowicza albumina wołowa BSA
F4 - Mąka pszenna
F9 – Ryż
F14 - Soja
F13 - Orzech ziemny
F17 - Orzech laskowy
F31 - Marchew
F35 - Ziemniak
F49 - Jabłkoko
+ marker CCD (marker reakcji krzyżowych)

BADANIE OBEJMUJE NASTĘPUJĄCE ZAKRES ALERGENÓW:

G1 - Tomka wonna
G3 - Kupkówka pospolita
G6 - Tymotka łąkowa
G12 - Żyto zwyczajne
T2 - Olcha szara
T3 - Brzoza brodawkowata
T4 - Leszczyna
T7 - Dąb biały
W1 - Ambrozja
W6 - Bylica pospolita
W9 - Babka lancetowata
D1 –Dermatophagoidespteronyssinus
D2 –Dermatophagoidesfarinae
E1 - Kot
E2 - Pies
E3 - Koń
M1 –Penicillium notatum
M2 –Cladosporium herbarum
M3 - Aspergillus fumigatus
M6 –Alternaria alternata
+ Marker CCD (marker reakcji krzyżowych)

BADANIE OBEJMUJE NASTĘPUJĄCE ZAKRES ALERGENÓW:

W6 - Bylica pospolita
W9 - Babka lancetowata
W103 – Pokrzywa
W203 – Rzepak
T3 – Brzoza brodawkowata
T4 – Leszczyna
T11 – Platan
G6 - Tymotka łąkowa
GS21 - Pyłki zbóż - mix (G12-Żyto, G14-Owies, G18- Jęczmień, G101 - Pszenica)
E1 – Kot
E2 – Pies
E3 – Koń
E4 – Krowa
E82 – Królik
ES2 - Pierze - mix 1 (E85-Pióra kury, E111-Pióra gęsie, E86 -Kacze pióra)
DS1 - Roztocza kurzu domowego - mix 1 (D1- Dermatophagoides pteronyssinus, D2 - Dermatophagoides farinae)
MS1 – Grzyby pleśniowe - mix 1 ( M1- Penicillium notatum, M2- Cladosporium herbarum, M3- Aspergillus fumigates, M6- Alternaria alternata)
M5 - Candida albicans
F245 - Jajo kurze (F1 - Białko, F75 - Żółtko)
F2 - Mleko krowie
F81 - Ser Cheddar
F13 - Orzech ziemny
F14 – Soja
F17 - Orzech laskowy
F256 - Orzech włoski
F4 - Mąka pszenna
F12 – Groch
F15 – Fasola biała
F44 – Truskawka
FS32 - Owoce cytrusowe - mix 2 (F30-Grejpfrut, F32 -Cytryna, F33-Pomarańcza, F34- Mandarynka)
F26 – Wieprzowina
F27 – Wołowina
F83 – Kurczak
F49 – Jabłko
F3 – Dorsz

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Parametr wymaga oznaczenia żelaza i UIBC.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Materiał do badania może zostać dostarczony następnego dnia, pod warunkiem jego przechowywania w warunkach chłodniczych (w lodówce).

Materiał do badania może zostać dostarczony następnego dnia, pod warunkiem jego przechowywania w warunkach chłodniczych (w lodówce).

Kał powinien być pobierany przed wdrożeniem leczenia, z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:

- kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety – niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml);
- pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej (pok. 01097).

Kał powinien być pobierany z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:

- kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety;
– niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml);
- zalecane jest TRZYKROTNE POBIERANIE KAŁU obranie kału, w odstępach 3-4 dniowych;
- pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej (pok. 01097).

Kał na badanie parazytologiczne powinien być pobierany przed wdrożeniem leczenia, z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:

kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety – niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml);
- zalecane jest trzykrotne pobranie kału, w odstępach 3-4 dniowych. Jest to związane z cyklem rozwojowym danego pasożyta. Cysty i jaja pasożytów nie są wydalane w sposób ciągły, lecz okresowo, dlatego przebadanie trzech próbek, zebranych w odstępach czasowych zwiększa prawdopodobieństwo wykrycia obecności pasożyta w organizmie.
- Pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej (pok. 01097).

Materiał do badania może zostać dostarczony następnego dnia, pod warunkiem jego przechowywania w warunkach chłodniczych (w lodówce).

Parametr wymaga oznaczenia kreatyniny i albuminy w moczu.
Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:

Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania - po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 - 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Mocz należy dostarczyć do 2 godz. od pobrania.
Preferowana pierwsza poranna porcja moczu.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania – po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 – 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania - po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 - 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00 - 20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8-12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 - 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00 - 20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8-12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 - 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00 - 20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8-12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 - 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00 - 20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8-12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 - 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

PSA (Prostate-Specific Antigen) to białko produkowane przez komórki gruczołu krokowego (prostaty). Badanie stężenia PSA we krwi jest pomocne w diagnostyce chorób prostaty, takich jak przerost, zapalenie czy rak stercza.

Aby wynik badania był wiarygodny, należy odpowiednio się do niego przygotować:

na 48 godzin przed badaniem należy:
- unikać ejakulacji (wytrysku nasienia);
- intensywnych ćwiczeń fizycznych (szczególnie jazdy na rowerze, motocyklu, koniu czy ćwiczeń na rowerku stacjonarnym);

na 7 dni przed badaniem należy:
- unikać badania per rectum (przez odbyt), cewnikowania pęcherza, biopsji prostaty, USG przezodbytniczego oraz innych zabiegów na prostacie – mogą one przejściowo zwiększyć stężenie PSA;
- unikać przyjmowania preparatów zawierających biotynę (W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki);

w dniu badania należy:
- stawić się do punktu pobrań na czczo lub po lekkim posiłku;
- odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej.

Ważne:
W celu prawidłowej interpretacji uzyskanych wyników należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza o terapii hormonalnej, lekach stosowanych w leczeniu przerostu prostaty lub stosowaniu inhibitorów 5-alfa-reduktazy (np. finasteryd, dutasteryd), ponieważ mogą one wpływać na stężenie PSA.

PSA (Prostate-Specific Antigen) to białko produkowane przez komórki gruczołu krokowego (prostaty). Badanie stężenia PSA we krwi jest pomocne w diagnostyce chorób prostaty, takich jak przerost, zapalenie czy rak stercza.

Aby wynik badania był wiarygodny, należy odpowiednio się do niego przygotować:

na 48 godzin przed badaniem należy:
- unikać ejakulacji (wytrysku nasienia);
- intensywnych ćwiczeń fizycznych (szczególnie jazdy na rowerze, motocyklu, koniu czy ćwiczeń na rowerku stacjonarnym);

na 7 dni przed badaniem należy:
- unikać badania per rectum (przez odbyt), cewnikowania pęcherza, biopsji prostaty, USG przezodbytniczego oraz innych zabiegów na prostacie – mogą one przejściowo zwiększyć stężenie PSA;
- unikać przyjmowania preparatów zawierających biotynę (W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki);

w dniu badania należy:
- stawić się do punktu pobrań na czczo lub po lekkim posiłku;
- odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej.

Ważne:
W celu prawidłowej interpretacji uzyskanych wyników należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza o terapii hormonalnej, lekach stosowanych w leczeniu przerostu prostaty lub stosowaniu inhibitorów 5-alfa-reduktazy (np. finasteryd, dutasteryd), ponieważ mogą one wpływać na stężenie PSA.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Przygotowanie do badania:
Przed rozpoczęciem zbiórki moczu należy:
- unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
- odstawić leki moczopędne,
- pozostać na normalnej diecie przez ok. 3 dni.

Niezbędne akcesoria:
- duży pojemnik z podziałką (min. 2-3 litrów),
- mały, jednorazowy pojemnik na próbkę moczu.

Instrukcja pobierania moczu:
1. Zbiórkę należy rozpocząć o konkretnej godzinie (zalecane jest rozpoczęcie zbiórki po przebudzeniu, np. o godz. 7:00). W tym czasie należy opróżnić pęcherz do toalety.
2. Godzinę rozpoczęcia zbiórki należy zapisać na pojemniku.
3. Wszystkie kolejne porcje wydalanego moczu należy zbierać do pojemnika przez cały okres 24 godzin, nie pomijając żadnej porcji moczu!
4. Należy zachować szczególną ostrożność, aby mocz nie był zanieczyszczony (np. przez zanieczyszczenia z okolic intymnych lub z pojemnika).
5. Pojemnik z moczem powinien być przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu (np. w lodówce).
6. Zbiórka kończy się dokładnie 24 godziny po rozpoczęciu (np. jeśli rozpoczęcie miało miejsce o 7:00, zakończenie powinno nastąpić o 7:00 następnego dnia). W tym czasie należy „na siłę” opróżnić pęcherz do pojemnika.
7. Należy zanotować godzinę zakończenia zbiórki moczu.

Przygotowanie próbki do badania - po zakończeniu zbiórki należy:
- zmierzyć objętość oddanego moczu,
- całość moczu dokładnie wymieszać,
- przelać ok. 100 - 200 ml moczu do jednorazowego, małego pojemnika,
- opisać próbkę imieniem i nazwiskiem, objętością wydalonego moczu oraz godziną rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
- możliwie jak najszybciej dostarczyć próbkę do laboratorium, gdzie w pierwszej kolejności należy udać się do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, a po otrzymaniu unikatowego kodu kreskowego i zlecenia wewnętrznego, do Pracowni Biochemii.

Uwagi:
Zbiórka moczu musi być przeprowadzona dokładnie, aby wynik badania był wiarygodny.
Pominięcie jakiejkolwiek porcji moczu może zafałszować wynik badania.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:

- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Kał na badanie powinien być pobierany przed wdrożeniem leczenia, z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:
- kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety – niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml)
- pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej.

Kał powinien być pobierany przed wdrożeniem leczenia, z uwzględnieniem wszystkich uwag zamieszczonych poniżej:

- kał należy pobierać po całkowitym opróżnieniu pęcherza moczowego;
- kał nie może mieć styczności z wodą wodociągową, resztkami kału innych pacjentów, moczem czy detergentami stosowanymi w utrzymaniu higieny toalety – niedopuszczalne jest „wyławianie” kału z odpływu sedesu!!!
- aby zniwelować ryzyko zanieczyszczenia próbki zalecane jest stosowanie specjalnych nakładek na sedes;
- należy pobrać grudkę kału wielkości orzecha włoskiego (przy płynnym stolcu 1-2 ml);
- pojemnik z kałem należy czytelnie opisać imieniem i nazwiskiem, a następnie dostarczyć do Pracowni Analityki ogólnej (pok. 01097).

Próbkę należy pobrać rano, przed wypróżnieniem, z okolicy odbytu.
Nie należy myć ani smarować tej okolicy przed pobraniem materiału.

Szczegółowy opis postępowania:

1. Szkiełko podstawowe (otrzymane z laboratorium) należy czytelnie podpisać imieniem i nazwiskiem.
2. Ostrożnie odkleić przezroczysty przylepiec od szkiełka.
3. Część bez kleju nałożyć na palec wskazujący lub szpatułkę, aby ułatwić aplikację.
4. Delikatnie rozchylić pośladki, a klejącą stroną przylepca dotknąć okolicy odbytu.
5. Następnie przylepiec przykleić z powrotem na szkiełko, starając się unikać powstawania pęcherzyków powietrza.
6. Tak przygotowaną próbkę należy umieścić w czystej kopercie lub zawinąć w papier
i jak najszybciej dostarczyć do laboratorium.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Uwaga: Glukoza przeznaczona do wykonania roztworu doustnego, uwzględniona jest w cenie badania.

Test doustnego obciążenia glukozą (OGTT) służy do oceny gospodarki węglowodanowej organizmu. Wykonywany jest:
• u osób z podejrzeniem cukrzycy lub nieprawidłowej tolerancji glukozy;
• u osób z cechami zespołu metabolicznego (otyłość brzuszna, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, wysokie stężenie triglicerygów na czczo, niskie stężenie cholesterolu HDL) i prawidłowym stężeniu glukozy na czczo;
• u kobiet ciężarnych między 24. a 28. tygodniem ciąży.

Przygotowanie do badania:
Test powinien być wykonywany w stanie zdrowia. Należy unikać wykonywania testu w okresie ostrej choroby lub bezpośrednio po nim.

Na 3 dni przed badaniem należy:
- prowadzić normalną, codzienną aktywność fizyczną;
- stosować dietę zawierającą co najmniej 150 g węglowodanów dziennie - unikać głodówek i diet niskowęglowodanowych.

Na 8–12 godzin przed badaniem należy:
- pozostać na czczo - nie jeść ani nie pić nic oprócz wody;
- unikać sytuacji stresowych i wysiłku fizycznego;
- nie palić papierosów ani nie żuć gumy;
- powstrzymać się od przyjmowania: glikokortykosteroidów, diuretyków tiazydowych, leków hipotensyjnych, preparatów antykoncepcyjnych, leków przeczyszczających, barbituranów, środków uspokajających, witaminy C i salicylanów.

W dniu badania należy:
- zgłosić się do Rejestracji Zakładu, a następnie do punktu pobrań materiału do badań;
- po pobraniu krwi, w Pracowni Biochemii przygotowany zostanie roztwór glukozy, który należy wypić w przeciągu 5 min;
- krew do badania pobierana jest zgodnie z zaleceniami lekarza - najczęściej 1 godz. oraz 2 godz. po wypiciu glukozy;

W trakcie testu (2 godz.) należy:
- pozostać w spoczynku, najlepiej w pozycji siedzącej;
- nie spożywać żadnych posiłków ani napojów (poza wodą), nie żuć gumy, nie palić papierosów.

Dodatkowe informacje:
Przed przystąpieniem do badania należy poinformować personel Zakładu o przyjmowanych lekach - niektóre z nich mogą wpływać na wynik badania.

Uwaga: Glukoza przeznaczona do wykonania roztworu doustnego, uwzględniona jest w cenie badania.

Test doustnego obciążenia glukozą (OGTT) służy do oceny gospodarki węglowodanowej organizmu. Wykonywany jest:
• u osób z podejrzeniem cukrzycy lub nieprawidłowej tolerancji glukozy;
• u osób z cechami zespołu metabolicznego (otyłość brzuszna, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, wysokie stężenie triglicerygów na czczo, niskie stężenie cholesterolu HDL) i prawidłowym stężeniu glukozy na czczo;
• u kobiet ciężarnych między 24. a 28. tygodniem ciąży.

Przygotowanie do badania:
Test powinien być wykonywany w stanie zdrowia. Należy unikać wykonywania testu w okresie ostrej choroby lub bezpośrednio po nim.

Na 3 dni przed badaniem należy:
- prowadzić normalną, codzienną aktywność fizyczną;
- stosować dietę zawierającą co najmniej 150 g węglowodanów dziennie - unikać głodówek i diet niskowęglowodanowych.

Na 8–12 godzin przed badaniem należy:
- pozostać na czczo - nie jeść ani nie pić nic oprócz wody;
- unikać sytuacji stresowych i wysiłku fizycznego;
- nie palić papierosów ani nie żuć gumy;
- powstrzymać się od przyjmowania: glikokortykosteroidów, diuretyków tiazydowych, leków hipotensyjnych, preparatów antykoncepcyjnych, leków przeczyszczających, barbituranów, środków uspokajających, witaminy C i salicylanów.

W dniu badania należy:
- zgłosić się do Rejestracji Zakładu, a następnie do punktu pobrań materiału do badań;
- po pobraniu krwi, w Pracowni Biochemii przygotowany zostanie roztwór glukozy, który należy wypić w przeciągu 5 min;
- krew do badania pobierana jest zgodnie z zaleceniami lekarza - najczęściej 1 godz. oraz 2 godz. po wypiciu glukozy;

W trakcie testu (2 godz.) należy:
- pozostać w spoczynku, najlepiej w pozycji siedzącej;
- nie spożywać żadnych posiłków ani napojów (poza wodą), nie żuć gumy, nie palić papierosów.

Dodatkowe informacje:
Przed przystąpieniem do badania należy poinformować personel Zakładu o przyjmowanych lekach - niektóre z nich mogą wpływać na wynik badania.

Uwaga: Glukoza przeznaczona do wykonania roztworu doustnego, uwzględniona jest w cenie badania.

Test wykonywany jest:
• u osób z podejrzeniem cukrzycy lub nieprawidłowej tolerancji glukozy;
• u osób z cechami zespołu metabolicznego (otyłość brzuszna, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, wysokie stężenie triglicerygów na czczo, niskie stężenie cholesterolu HDL) i prawidłowym stężeniwm glukozy na czczo;
• u kobiet ciężarnych między 24. a 28. tygodniem ciąży.

Przygotowanie do badania:
Test powinien być wykonywany w stanie zdrowia. Należy unikać wykonywania testu w okresie ostrej choroby lub bezpośrednio po nim.

Na 3 dni przed badaniem należy:
- prowadzić normalną, codzienną aktywność fizyczną;
- stosować dietę zawierającą co najmniej 150 g węglowodanów dziennie - unikać głodówek i diet niskowęglowodanowych.

Na 8–12 godzin przed badaniem należy:
- pozostać na czczo - nie jeść ani nie pić nic oprócz wody;
- unikać sytuacji stresowych i wysiłku fizycznego;
- nie palić papierosów ani nie żuć gumy;
- powstrzymać się od przyjmowania: glikokortykosteroidów, diuretyków tiazydowych, leków hipotensyjnych, preparatów antykoncepcyjnych, leków przeczyszczających, barbituranów, środków uspokajających, witaminy C i salicylanów.

W dniu badania należy:
- zgłosić się do Rejestracji Zakładu, a następnie do punktu pobrań materiału do badań;
- po pobraniu krwi, w Pracowni Biochemii przygotowany zostanie roztwór glukozy, który należy wypić w przeciągu 5 min;
- krew do badania pobierana jest zgodnie z zaleceniami lekarza - najczęściej 1 godz. oraz 2 godz. po wypiciu glukozy;

W trakcie testu (2 godz.) należy:
- pozostać w spoczynku, najlepiej w pozycji siedzącej;
- nie spożywać żadnych posiłków ani napojów (poza wodą), nie żuć gumy, nie palić papierosów.

Dodatkowe informacje:
Przed przystąpieniem do badania należy poinformować personel Zakładu o przyjmowanych lekach - niektóre z nich mogą wpływać na wynik badania.

Parametr wymaga oznaczenia insuliny i glukozy na czczo.

Badanie należy wykonać min. 6 tyg. po ukąszeniu przez kleszcza.

Badanie należy wykonać w przypadku dodatniego wyniku badania przesiewowego (Borrelia – p/ciała w klasie IgM).

Badanie pozwala na identyfikację przeciwciał IgM dla antygenów Borrelia:
P 100 - B. afzelli,
VlsE - B. afzelli,
P 58 - B. garinii,
P 41 (Flagelina) - B. burgdorferi sensu stricto,
P 39 (BmpA) – mix (B. burgdorferi sensu stricto, B. garinii, B. afzelli),
OspA (p31) - B. afzelli,
OspC (p23) – mix (B. burgdorferi sensu stricto, B. bavariensis, B. garinii, B. afzelli, B. spielmanii),
P 18 (DbpA) – mix ( B. burgdorferi sensu stricto, B. garinii, B. afzelli, B. spielmanii)

Badanie należy wykonać w przypadku dodatniego wyniku badania przesiewowego (Borrelia – p/ciała w klasie IgG).

Badanie pozwala na identyfikację przeciwciał IgM dla antygenów Borrelia:
P 100 - B. afzelli,
VlsE - B. afzelli,
P 58 - B. garinii,
P 41 (Flagelina) - B. burgdorferi sensu stricto,
P 39 (BmpA) – mix (B. burgdorferi sensu stricto, B. garinii, B. afzelli),
OspA (p31) - B. afzelli,
OspC (p23) – mix (B. burgdorferi sensu stricto, B. bavariensis,  B. garinii, B. afzelli, B. spielmanii),
P 18 (DbpA) – mix ( B. burgdorferi sensu stricto, B. garinii, B. afzelli, B. spielmanii, B. bavariensis)

Homocysteina jest aminokwasem, który naturalnie występuje w ludzkim organiźmie.

Powstającym na skutek procesu demetylacji metioniny. W warunkach homeostazy organizmu (pełnego zdrowia), powstała homocysteina ponownie powraca do formy metioniny- do procesu tego niezbędna jest jednak obecność witaminy B6, B12 oraz kwasu foliowego. Do poprawnego zachodzenia tej rekacji niezbędna jest zatem obecność wszystkim wymienionych substancji.

Jej zbyt duża ilość może prowadzić do rozwoju chorób, między innymi miażdżycy. Wysoka homocysteina negatywnie oddziałuje także na kobiety spodziewające się dziecka- hiperhomocysteinemia może powodować powikłania w ciąży, a w najgorszych przypadkach prowadzić do poronienia. 

Badanie poziomu homocysteiny w osoczu krwi warto wykonać w przypadku:

• przebytego incydentu związanego z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (zawał serca, udar mózgu);
• incydentu związanego z zaburzeniami sercowo naczyniowymi, który wystąpił u pacjentów poniżej 40 r.ż.;
• u pacjentów ze zdiagnozowaną niewydolnością nerek;
• u pacjentek starających się o dziecko/będących w ciąży, których poprzednie okresy oczekiwania na dziecko zakończyły się poronieniem.

Badanie poziomu homocysteiny wymaga przygotowania podobnego, jak do klasycznego badania krwi.

Pacjent powinien stawić się na badanie w godzinach porannych.

Przez co najmniej 8 godzin przed wykonaniem badania należy wstrzymać się od jedzenia i picia (dozwolone jest wypicie kilku łyków wody w przypadku pragnienia).

Warto także pamiętać o odpowiednim wypoczynku- badanie powinno być poprzedzone odpowiednią ilością snu.

Przed wykonaniem badania należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym- niektóre z przyjmowanych leków lub suplementów mogą zaburzać wiarygodność wyniku. Przed wykonaniem badania niezbędne wówczas jest ich odpowiednio wczesne odstawienie.

Norma dla poziomu homocysteiny we krwi wynosi od 6 do 9 µmol/l.

Za podwyższone wartości homocysteiny uznaje się  wynik w granicy  9-12 µmol/l.

Wartości między 12 a 15 µmol/l lub wyższe, uznaje się za sygnał alarmowy, wskazujący na wysokie ryzyko rozwoju patologii chorobowych.

Podwyższony poziom homocysteiny -hiperhomocysteinemia może mieć charakter pierwotny lub wtórny. Pierwotnie występuje ona u osób, u których doszło do mutacji w obrębie genów kodujących elementy łańcucha przemian metioniny.

Wtórnie nadmiar homocysteiny może pojawić się w przebiegu zaburzeń, takich jak:

• niedobory witamin z grupy B;
• niedobory kwasu foliowego;
• przewlekła niewydolność nerek;
• choroba Addisona-Biermera;
• choroby nowotworowe;
• łuszczyca.

Hiperhomocysteinemia obserwowana jest także w przypadku chorych, u których stosowana jest terapia lekami blokującymi działanie kwasu foliowego.

Hiperhomocysteinemia może prowadzić do rozwoju powikłań ciążowych, takich jak:

• odklejenie łożyska,
• uszkodzenie cewy nerwowej dziecka,
• poronienia.

W przypadku wystąpienia poronień wcześniejszych ciąż należy rozważyć wykonanie nie tylko badania poziomu homocysteiny, ale też oznaczenia stężenia witaminy B6, B12 oraz kwasu foliowego.

Oznaczenie poziomu witaminy B6, B12 oraz kwasu foliowego może być bardzo istotne dla diagnozy problemu, związanego z odchyleniami wartości homocysteiny.

Nieprawidłowe ilości tych witamin i minerałów mogą zaburzać proces przemiany homocysteiny w metioninę, wpływając pośrednio na jej nieprawidłowe stężenie w osoczu krwi.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Testosteron wolny jest aktywną formą testosteronu, czynną biologicznie i dostępną dla tkanek i organów. W przeciwieństwie do testosteronu całkowitego, który obejmuje zarówno testosteron związany z białkami osocza (takimi jak globulina wiążąca hormony płciowe SHBG oraz albumina), jak i wolny, niezwiązany testosteron, frakcja wolna stanowi zaledwie 1-2% całkowitego stężenia i jest formą, która realnie wpływa na organizm.

Testosteron wolny produkowany jest w komórkach Leydiga znajdujących się w jądrach u mężczyzn oraz w małej ilości przez komórki nadnerczy i jajników u kobiet. Produkcja tego hormonu jest sterowana przez hormon luteinizujący (LH) i może być modulowana przez wiele czynników, jak wiek, masa ciała, stan ogólny zdrowia czy przyjmowane leki. Ze względu na to, że jest to frakcja testosteronu najbardziej aktywna w procesach fizjologicznych, jej stężenie odgrywa kluczową rolę dla prawidłowego funkcjonowania układu rozrodczego oraz innych aspektów zdrowia i samopoczucia.

Badanie poziomu wolnego testosteronu zalecane jest przy:

• Ocenie hipogonadyzmu i zaburzeń związanych z niskim poziomem hormonów u mężczyzn,
• Diagnozie niepłodności,
• Zaburzeniach erekcji i obniżonym libido,
• Ocenie zaburzeń związanych z nadmiarem androgenów, takich jak hirsutyzm u kobiet,
• Obserwacji niskiego poziomu ogólnej energii, zmęczenia czy depresji, które mogą być powiązane z niskim testosteronem,
• Monitorowaniu stanu pacjentów na terapii zastępczej testosteronem oraz pacjentów z zespołami androgenoodporności.

Przed wykonaniem badania zaleca się:

• Unikanie wysiłku fizycznego oraz stresujących sytuacji przed testem, aby uniknąć zakłócenia wyników,
• Najlepiej jeśli badanie wykonuje się na czczo,
• Poinformowanie lekarza lub personelu laboratorium o wszelkich lekach, hormonach lub suplementach, które są przyjmowane, gdyż mogą one wpływać na poziom testosteronu,
• Badanie najlepiej przeprowadzić w godzinach porannych, gdyż wtedy poziom hormonów jest najwyższy.

Wartości referencyjne dla wolnego testosteronu można wyrazić w pikogramach na mililitr (pg/mL) i będą się różnić w zależności od metodyki i aparatury danego laboratorium.
U ogólnie zdrowych dorosłych mężczyzn wskaźnik ten może wahać się w granicach około 2,6-10 pg/mL, zaś dla kobiet wynosi zwykle 0,2-1,5 pg/mL.

Poziom wolnego testosteronu jest bezpośrednio związany z biologiczną dostępnością hormonu, więc jego interpretacja dostarcza bardziej precyzyjnych informacji o stanie hormonalnym.

Podwyższony poziom wolnego testosteronu u kobiet może świadczyć o hiperandrogenizmie, który może objawiać się takimi stanami jak hirsutyzm, trądzik, zespół policystycznych jajników (PCOS) lub rzadszymi zaburzeniami endokrynologicznymi. U mężczyzn nadmierne stężenie wolnego testosteronu może wskazywać na guzy wytwarzające androgeny, efekty stosowania terapii zastępczej testosteronowej lub w sporadycznych przypadkach, np. genetycznych zaburzeniach metabolizmu.

Niski poziom wolnego testosteronu obserwowany u mężczyzn może prowadzić do szeregu problemów, takich jak zmniejszone libido, spadek masy mięśniowej, nastrojów i energii, a także do zaburzeń erekcji czy osteoporozy. Może on również wskazywać na zaburzenia podwzgórza lub przysadki mózgowej, które nie produkują odpowiednich ilości LH stymulującej produkcję testosteronu w jądrach. U kobiet niski poziom wolnego testosteronu może wpływać na zmniejszenie libido.

W przypadku nieprawidłowych wyników poziomu wolnego testosteronu, często konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań, w celu określenia przyczyny zaburzenia równowagi hormonalnej:

• Poziom SHBG: decyduje o ilości wolnego testosteronu, ponieważ większość hormonu w krwi wiąże się właśnie z tą globuliną. Badanie SHBG pomoże ustalić rzeczywisty poziom wolnego testosteronu.
• Testosteron całkowity - w połączeniu z SHBG umożliwia obliczenie frakcji wolnego testosteronu.
• LH i FSH: pozwala zdiagnozować, czy przyczyna zaburzenia znajduje się w jądrach/jajnikach, czy może w przysadce mózgowej.
• Prolaktyna: gdyż jej podwyższony poziom często wiąże się z obniżeniem poziomu testosteronu.
• Hormony tarczycy: zmiany w ich poziomie mogą wpływać na równowagę hormonalną, w tym poziom testosteronu.
• Badania ogólne, w tym profil lipidowy i poziom glukozy we krwi: mogą ujawnić czynniki ryzyka lub inne schorzenia, które mogą wpływać na produkcję lub metabolizm testosteronu.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

17-hydroksyprogesteron (17-OHP) to hormon steroidowy, który stanowi pośredni metabolit w syntezie kortyzolu i niektórych innych hormonów nadnerczowych, jak androgeny i estrogeny. Jest produkowany głównie w nadnerczach, a także w jajnikach u kobiet i w jądrach u mężczyzn.

Proces jego produkcji jest złożony i obejmuje szereg enzymatycznych przemian biochemicznych począwszy od cholesterolu aż do formowania aktywnych hormonów steroidowych.

Badanie poziomu 17-hydroksyprogesteronu można zlecić w wielu sytuacjach:

• Diagnostyka i monitorowanie zaburzeń nadnerczy, takich jak nietypowa forma wrodzonego przerostu nadnerczy (congenital adrenal hyperplasia – CAH), która może manifestować się nadmiernym owłosieniem, trądzikiem czy problemami z płodnością.
• Ocena przypadków przedwczesnego lub opóźnionego dojrzewania.
• Badanie kobiecych zaburzeń miesiączkowania i podejrzenia syndromu policystycznych jajników (PCOS).
• Wsparcie w diagnostyce niepłodności u mężczyzn i kobiet.
• Ocena funkcji nadnerczy przed rozpoczęciem niektórych rodzajów terapii hormonalnych.

W celu uzyskania jak najdokładniejszych wyników badania:

• Zaleca się bycie na czczo, najlepiej nie spożywać pokarmów przez około 8 godzin przed badaniem; można pić wodę.
• Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz ograniczyć stres w dniu poprzedzającym wykonywanie badania.
• Zaleceniem lekarza bywa, aby kobiety wykonały badanie w określonym dniu cyklu menstruacyjnego, najczęściej w trakcie fazy folikularnej.
• Ważne jest przekazanie informacji personelowi medycznemu o przyjmowanych lekach i suplementach.

Wartości referencyjne poziomu 17-hydroksyprogesteronu różnią się w zależności od laboratorium, płci, wieku oraz faz cyklu menstruacyjnego u kobiet. Przykładowe zakresy referencyjne poniżej:

Dorosłe kobiety:

• faza pęcherzykowa 0,2 – 1,3 ng/ml
• faza lutealna 1,0 – 4,5 ng/ml
• menopauza 0,2 – 0,9 ng/ml

Dorośli mężczyźni 0,2 – 2,3 ng/ml

Podwyższone poziomy 17-OHP mogą wskazywać na wrodzony przerost nadnerczy, szczególnie jeśli towarzyszą im kliniczne objawy wymagające leczenia, takie jak wczesne oznaki dojrzewania, powiększenie narządów płciowych, czy poważniejsze zmiany metaboliczne. Jest to szczególnie ważne w diagnostyce noworodków i małych dzieci z podejrzeniem CAH.

Wzrost 17-OHP może także być obserwowany w innych stanach, takich jak PCOS (zespoły policystycznych jajników) czy nowotwory nadnerczy. W takich przypadkach konieczna jest dalsza diagnostyka i interpretacja wyników w kontekście dodatkowych badań.

Wartości 17-OHP bliskie dolnej granicy normy zwykle nie budzą niepokoju, ale mogą być ważne do interpretacji w kontekście obserwowanych objawów klinicznych pacjenta.

Jeśli wyniki 17-OHP są nieprawidłowe, mogą być wskazane dodatkowe badania, takie jak:

• Pomiar poziomów innych hormonów sterydowych, takich jak kortyzol, aby zrozumieć działanie nadnerczy w szerszym kontekście.
• Badanie profilu androgenów w tym testosteronu.
• Badania genetyczne, szczególnie jeśli podejrzewa się wrodzony przerost nadnerczy spowodowany zaburzeniami enzymatycznymi.
• Testy stymulacyjne ACTH mogą zostać przeprowadzone, aby ocenić zdolność nadnerczy do odpowiedzi na bodźce i produkcji hormonów.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Androstendion to istotny hormon steroidowy, który pełni rolę bezpośredniego prekursora w produkcji innych ważnych hormonów płciowych jak testosteron i estron. Jego synteza zachodzi w komórkach Leydiga w jądrach u mężczyzn, gdzie jest niezbędny w procesie spermatogenezy, oraz w komórkach theca (komórki osłonki pęcherzyka) w jajnikach u kobiet, gdzie uczestniczy w cyklach miesiączkowych i owulacji. Androstendion jest także produkowany przez nadnercza, a w mniejszym stopniu może być tworzony w innych tkankach, na przykład w wątrobie i tkance tłuszczowej.

Będąc steroidem, androstendion jest pochodną cholesterolu, i jego synteza może być modulowana przez różnorodne czynniki, w tym przez inne hormony takie jak adrenokortykotropina (ACTH), które regulują działalność nadnerczy, czy przez gonadotropiny (LH i FSH), kontrolujące pracę gonad.

Hormon ten odgrywa szczególnie ważną rolę w okresie poprzedzającym dojrzewanie płciowe, jak i w całym życiu rozrodczym, mając wpływ na rozwój cech płciowych drugorzędnych i na funkcjonowanie układu rozrodczego.

Badanie androstendionu jest wskazane w diagnostyce różnych stanów, do których zaliczają się:

• Wyjaśnienie przyczyn hirsutyzmu (wzmożonego owłosienia) i wypadania włosów u kobiet.
• Diagnostyka zaburzeń cyklu menstruacyjnego i zespołu policystycznych jajników (PCOS).
• Ocena pracy nadnerczy, w tym w diagnostyce różnych form hiperandrogenizmu.
• Wspomaganie diagnozy zaburzeń płciowych i niepłodności zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.
• Monitorowanie stężenia androgenów u osób z guzami wytwarzającymi hormony steroidowe.

Aby uzyskać wiarygodne wyniki, zaleca się:

• Wykonywanie badania rano, gdyż poziom hormonów może wykazywać wahania związane z rytmami dobowymi.
• Bycie na czczo – szczególnie ważne, aby uniknąć spożywania pokarmów, które mogą zmieniać poziom hormonów w organizmie.
• Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego na 24 godziny przed badaniem.
• Omówienie z lekarzem stosowanych leków, gdyż niektóre mogą wpływać na poziom badanych hormonów.
• Pamiętanie o wstrzymaniu się od palenia oraz spożywania alkoholu na kilka godzin przed badaniem.

Wartości referencyjne dla androstendionu mogą różnić się w zależności od laboratorium i stosowanej metodyki oraz są zależne od płci, a u kobiet również od fazy cyklu.

Zwykle normy dla kobiet przed menopauzą wahają się od 0,49 do 1,31 ng/ml, podczas gdy dla mężczyzn typowy zakres wynosi od 0,28 do 1,52 ng/ml. U kobiet po menopauzie te wartości mogą być niższe i wynoszą od 0,187 do 1,07 ng/ml.

Należy zawsze uwzględniać dane konkretne dla danego laboratorium diagnostycznego i porównywać wyniki z zakresami referencyjnymi podanymi w wynikach badania.

Poziom androstendionu może być interpretowany zależnie od wielu czynników fizjologicznych i potencjalnych patologii.

Podwyższone wartości androstendionu u kobiet często sygnalizują hiperandrogenizm, który może prowadzić do takich objawów, jak nasilone owłosienie, trądzik, a nawet zaburzenia miesiączkowania. Częstą przyczyną tych zaburzeń jest zespół policystycznych jajników (PCOS), gdzie dochodzi do zaburzenia równowagi hormonalnej w organizmie. Inne potencjalne przyczyny to guzy wytwarzające androgeny w jajnikach lub nadnerczach oraz genetyczne schorzenia zaburzające syntezę steroidów, jak w przypadku defektów enzymatycznych w biosyntezie kortyzolu.

U mężczyzn wysoki poziom androstendionu może być powiązany z zaburzeniami hormonalnymi lub guzami produkującymi androgeny. Również wysoki poziom może odzwierciedlać funkcjonowanie nowotworów, które sekretują hormony, lub wynikać z zastosowanej suplementacji i terapii hormonalnej.

Niski poziom androstendionu może być oznaką nieprawidłowości w pracy jajników, jąder czy nadnerczy. U kobiet niedobór androstendionu może wiązać się z dysfunkcją owulacji oraz utrudniać zajście w ciążę. Podczas ciąży niskie poziomy androstendionu są normalne. U mężczyzn niskie stężenia mogą wskazywać na hipogonadyzm - stan, w którym jądra nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonów płciowych.

W interpretacji wyniku badań steroidów hormonalnych ważnych jest wiele współistniejących czynników, takich jak przyjmowane leki (w tym steroidy anaboliczne), stan odżywienia organizmu czy obecność stanów zapalnych i chorób przewlekłych.

Badanie poziomu androstendionu często jest przeprowadzane jako część kompleksowej oceny hormonalnej, w której mogą być również uwzględnione:

• Testosteron i DHEA-S (siarczan dehydroepiandrosteronu) – inne androgeny, których poziom może zostać równocześnie oceniony.
• LH i FSH – aby ocenić gospodarkę hormonalną w organizmie.
• USG jajników – może pomóc w diagnostyce PCOS i innych zaburzeń.
• Badania genetyczne – szczególnie kiedy podejrzewa się zespoły genetyczne wpływające na produkcję hormonów steroidowych.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Prolaktyna należy do hormonów, których wydzielanie wykazuje rytm dobowy tzn. jej stężenie zależy od pory dnia.

Na wydzielanie prolaktyny wpływają różne czynniki, m.in.: sen, spożywanie posiłków, wysiłek fizyczny, stres, aktywność seksualna, ciąża (efekt działania estrogenów), spożycie alkoholu oraz stosowanie niektórych leków (np. obniżających ciśnienie krwi, antydepresyjnych, przeciwwymiotnych czy pobudzających perystaltykę jelit).

Aby wynik badania był wiarygodny, należy stosować się do poniższych zaleceń:
- na 7 dni przed badaniem należy odstawić suplementy diety zawierające w swoim składzie biotynę. W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.
- na 3 dni przed badaniem nie należy spożywać alkoholu;
- na co najmniej 12 godzin przed pobraniem należy unikać picia kawy i herbaty;
- w przeddzień badania należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego, stresu oraz należy zachować abstynencję seksualną;
- nie należy wykonywać badania ginekologicznego ani dotykać czy stymulować piersi, ponieważ może to wpłynąć na wynik;
- na badanie należy zgłosić się rano, po wypoczynku nocnym;
- krew należy pobrać na czczo - co najmniej 8 godzinach bez jedzenia i 4 godzinach bez picia, 2–3 godziny po przebudzeniu, najlepiej w godzinach między 8:00 a 10:00 rano.

Parametr wymaga oznaczenia testosteronu i SHBG.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Badanie antykoagulantu toczniowego, znanego jako LA, ma na celu wykrycie przeciwciał wytwarzanych przeciwko fosfolipidom i związanym z nimi białkom w błonach komórkowych. Charakterystyczna dla tych przeciwciał jest ich tendencja do wywoływania skłonności zakrzepowych, zwiększając ryzyko zakrzepicy.

LA, będące jednym typem przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL), interferują z procesem krzepnięcia, mogą prowadzić do zakrzepów przez uszkodzenie naczyniowe, zmniejszenie produkcji prostaglandyn hamujących krzepnięcie, a także poprzez wpływ na działanie fibrynolizy i białka C.

Oznaczenie LA polega na ocenie hamowania przemiany protrombiny w trombinę przez aPL, w wyniku wydłużenia czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji aPTT.

Badanie antykoagulantu toczniowego jest wskazane w przypadkach, nawracających poronień, epizodów zakrzepowych o niewyjaśnionym pochodzeniu, czy w przypadku chorób autoimmunologicznych związanych z nieprawidłowościami w krzepnięciu. Sugerowane jest także, gdy badania wykazują przedłużony czas aPTT oraz stanowi standardową część diagnostyki przy zakrzepicy żył głębokich.

Aby przeprowadzić badanie antykoagulantu toczniowego:

• pacjent powinien być na czczo przed oddaniem krwi,
• krew zaleca się pobrać rano, między 7:00 a 10:00,
• dzień przed badaniem zaleca się spożywanie lekkostrawnej, niskotłuszczowej diety oraz wystrzeganie się od używek,
• zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego 24 godziny przed oddaniem krwi,
• w przypadku przyjmowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, należy je odstawić, aby uniknąć wyników fałszywie dodatnich.

Test antykoagulantu toczniowego jest oceną funkcjonalną, nie określa wartości ilościowych, stąd wyniki interpretuje się jako pozytywne bądź negatywne:

• Negatywny wynik wskazuje na brak przeciwciał LA we krwi.

• Pozytywny wynik sygnalizuje obecność przeciwciał LA, co może świadczyć o zespole antyfosfolipidowym lub innych chorobach autoimmunologicznych.

Pozytywny wynik badania LA oznacza obecność przeciwciał i może wymagać powtórzenia badania po kilku tygodniach w celu ustalenia przejściowej lub przewlekłej obecności tych przeciwciał.

Dodatnie LA występujące dwukrotnie, w odstępie co najmniej 12 tygodni, jest jednym z kryteriów rozpoznania zespołu antyfosfolipidowego (APS), obejmującego zarówno kryteria laboratoryjne jak i kliniczne.

Do badań związanych z LA należą testy na obecność innych przeciwciał antyfosfolipidowych, takich jak przeciwciała antykardiolipinowe i anti-beta2-glikoproteina I, które często są przeprowadzane razem z LA w diagnostyce APS.

Analiza liczby płytek krwi jest również częścią diagnostyki, ponieważ osoby z LA mogą mieć trombocytopenię oraz mogą przyjmować leczenie heparyną wpływające na wyniki testów.

Białko C

Białko S

Oporność na aktywowane białko C (APC-R)

Czas koalinowo-kefalinowy (APTT)

Czas protrombinowy (PT) i INR

Fibrynogen

Antytrombina III

D-dimery (badanie ilościowe)

Podklasa IgG1 immunoglobulin

Podklasa IgG2 immunoglobulin

Podklasa IgG3 immunoglobulin

Profil obejmuje:

p/ciała przeciw Mannan (ASCA) w klasie IgA (choroba Crohna)
p/ciała przeciw Mannan (ASCA) w klasie IgG (choroba Crohna)
p/ciała przeciwko czynnikowi wewnętrznemu Castle'a (IF) w klasie IgA
p/ciała przeciwko czynnikowi wewnętrznemu Castle'a (IF) w klasie IgG
p/ciała przeciwko gliadynie w klasie IgA
p/ciała przeciwko gliadynie w klasie IgG
p/ciała przeciwko komórkom okładzinowym błony śluzowej żołądka (PCA) w klasie IgA
p/ciała przeciwko komórkom okładzinowym błony śluzowej żołądka (PCA) w klasie IgG
p/ciała przeciwko tTG (transglutaminazie tkankowej) w klasie IgG
p/ciała przeciwko tTG (transglutaminazie tkankowej) w klasie IgA

PROFIL OBEJMUJE:
Mi-2 alfa;
Mi-2 beta;
TIF1 gamma;
MDA5;
NXP2;
SAE1;
Ku;
PM-Scl 100;
PM-Scl 75;
Jo-1;
SRP;
PL-7;
PL-12;
EJ;
OJ;
Ro-52

PROFIL OBEJMUJE:
AMP,
CV2,
GAD65,
HU,
NEUPRO2,
PNMA2/T,
REKOWER,
RI,
SOX1,
TR(DNER),
TYTYNA,
YO,
ZIC4.

PROFIL OBEJMUJE:
Scl-70;
Centromer A (CA);
Centromer B (CB);
RNA Polymeraza III 11kDa (RP11);
RNA Polymeraza III 155 kDa (RP 155);
Fibrylaryna (Fb);
NOR90;
Th/To;
PM-Scl 100 (PM100);
PM-Scl 75 (PM75);
Ku;
PDGFR;
Ro-52.

Profil obejmuje:
MPO (p-ANCA)
PR3 (c-ANCA)
GBM

Profil obejmuje:
AMA-M2;
M2-3E/BPO;
Sp 100;
PML;
Gp210;
LKM-1;
LC-1;
SLA/LP;
SS-A native (60 Da);
Ro-52;
Scl-70;
CENP A;
CENP B;
PGDH

Do Laboratorium należy zgłosić się z pobranym materiałem.

Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Informacje dodatkowe:
Pobieranie moczu u dzieci:
- w przypadku niemowląt i małych dzieci często używa się specjalnych woreczków na mocz (do nabycia w aptece). Przed pobraniem próbki dokładnie umyj narządy moczowo-płciowe. Woreczek załóż na skórę dziecka, a po zebraniu moczu opisz imieniem i nazwiskiem dziecka, a następnie bezzwłocznie przekaż do laboratorium.

Do laboratorium należy zgłosić się z pobranym materiałem.

Do laboratorium należy zgłosić się z pobranym materiałem.

Do badania należy użyć poranną porcję moczu, świeżo oddaną do jałowego pojemniczka. Nie należy używać próbek moczu przechowywanych dłużej niż 24 godziny (w temp. 4 °C).

UWAGA!!! Prosimy o podawanie daty i godziny pobrania materiału. Materiał powinien zostać dostarczony do laboratorium w godzinach przedpołudniowych, aby mógł być opracowany tego samego dnia.

Do badania należy użyć poranną porcję moczu, świeżo oddaną do jałowego pojemniczka. Nie należy używać próbek moczu przechowywanych dłużej niż 24 godziny (w temp. 4 °C).

UWAGA!!! Prosimy o podawanie daty i godziny pobrania materiału. Materiał powinien zostać dostarczony do laboratorium w godzinach przedpołudniowych, aby mógł być opracowany tego samego dnia.

Materiał do badania może zostać dostarczony następnego dnia, pod warunkiem jego przechowywania w warunkach chłodniczych (w lodówce).

Materiał należy pobrać rano, po przespanej nocy, a następnie dostarczyć do laboratorium w ciągu 2 godzin od momentu pobrania. Przed pobraniem zaleca się umycie okolic cewki moczowej wyłącznie ciepłą wodą, bez użycia środków myjących, oraz delikatne osuszenie. Do jałowego pojemnika należy pobrać środkowy strumień moczu.

Wymaz wg skierowania

Do Laboratorium należy zgłosić się z pobranym materiałem.

Do Laboratorium należy zgłosić się z pobranym materiałem.

W przypadku przyjmowania wysokich dawek biotyny > 5 mg/dobę, badania wykonywane metodą elektrochemiluminescencyjną (ECLIA) należy przeprowadzić nie wcześniej niż po 8 godz. od przyjęcia ostatniej dawki.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Badanie obejmuje następujące parametry:

Amfetamina (AMP)
Barbiturany (BAR)
Benzodiazepiny (BZO)
Extasy (MDMA)
Fencyklidyna (PCP)
Kokaina (COC)
Marihuana (THC)
Metadon (MTD)
Metamfetamina (MET)
Morfina (MOP)
Opiaty (OPI)
Trójcykliczne antydepresanty (TCA)


1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Pobranie próbek moczu jest prostym, ale bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego, które może pomóc w prawidłowej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Aby wyniki badania moczu były dokładne i wiarygodne, należy przestrzegać kilku zasad podczas pobierania próbki.

1. Przygotowanie do pobrania próbki moczu:
zachowaj standardową ilość przyjmowanych płynów - unikaj spożywania dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem próbki.
- jeśli lekarz nie zalecił inaczej, pobierz poranną próbkę moczu, zaraz po przebudzeniu, kiedy mocz jest najbardziej skoncentrowany.
- kobiety: unikaj okresu menstruacyjnego, ponieważ może on wpłynąć na wyniki badania.
- niezbędne akcesoria: czysty, jednorazowy pojemnik na mocz o objętości 50 – 100 ml (do zakupu w aptece lub do pobrania w Rejestracji Zakładu).

2. Higiena przed pobraniem próbki:
- starannie umyj ręce wodą i mydłem.
- kobiety: przed pobraniem próbki dokładnie umyj okolice intymne. W tym celu rozchyl wargi sromowe i dokładnie przepłucz czystą wodą miejsce cewki moczowej od przodu ku tyłowi, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki bakteriami z okolic odbytu. Unikaj stosowania mydła i środków do higieny intymnej, a jeśli zaszła taka konieczność usuń je dużą ilością wody.
- mężczyźni: przed pobraniem próbki dokładnie umyj penis czystą wodą, szczególnie jego końcówkę, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. Unikaj stosowana mydła.
- nie wycieraj narządów moczowo-płciowych rącznikiem ani papierem toaletowym.

3. Pobieranie próbki moczu:
Próbki „ze strumienia środkowego”:
Najbardziej zalecanym sposobem pobierania próbki moczu jest metoda tzw. środkowego strumienia. Oddawanie moczu należy zacząć do toalety, a następnie na chwilę zatrzymać strumień moczu, aby przejść do napełniania pojemnika na mocz. Po pobraniu około 10-50 ml próbki, należy zakończyć oddawanie moczu do toalety.
Pamiętaj, aby nie dotykać ręką wewnętrznych powierzchni pojemnika!!
Dzięki takiej technice pierwsza część moczu, zawierająca bakterie lub zanieczyszczenia, nie trafia do próbki.

4. Zakończenie pobierania próbki:
- po zakończeniu pobierania próbki, natychmiast zamknij pojemnik i upewnij się, że jest szczelnie zamknięty, aby uniknąć wycieków.
- opisz pobraną próbkę z boku pojemnika imieniem i nazwiskiem.

5. Dostarczenie próbki do laboratorium:
- próbkę do laboratorium należy dostarczyć jak najszybciej, najlepiej do 2 godziny od jej pobrania. Zbyt długie przechowywanie próbki może znacząco wpłynąć na wyniki badania.
- w laboratorium udaj się w pierwszej kolejności do Rejestracji Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej, gdzie otrzymasz unikatowy kod kreskowy i zlecenie wewnętrzne, które następnie należy przekazać wraz z próbką do Pracowni Analityki Ogólnej – pok. 01097.

Do badań laboratoryjnych najczęściej pobierana jest krew z żyły zgięcia łokciowego. Do pobrania wykorzystywany jest jednorazowy, sterylny system próżniowy, który jest całkowicie bezpieczny dla pacjenta.

Dzień przed badaniem należy:
- zadbać o lekki, niezbyt obfity posiłek wieczorem (najlepiej do godz. 18:00–20:00);
- zrezygnować z późnych przekąsek i napojów słodzonych;
- unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
nie spożywać alkoholu.

W dniu pobrania krwi należy:
- zgłosić się na czczo (minimum 8–12 godzin bez jedzenia, można pić niewielką ilość wody niegazowanej), w godzinach porannych między 7:00 – 9:00;
- nie palić papierosów, nie żuć gumy;
- nie przyjmować porannej dawki leków, chyba że lekarz zalecił inaczej (np. leki na nadciśnienie mogą być wyjątkowo dopuszczone);
- unikać stresu i wysiłku fizycznego;
- przed samym pobraniem odpocząć kilka minut w pozycji siedzącej lub leżącej.

Badanie służy monitorowaniu stężenia heparyny we krwi poprzez pomiar hamowania aktywności czynnika Xa, kluczowego białka w procesie krzepnięcia. Badanie ma na celu optymalizację dawki antykoagulantu stosowanego podczas leczenia. Podczas badania w sposób pośredni mierzone jest stężenie heparyny we krwi poprzez pomiar hamowania aktywności czynnika Xa- jednego z białek biorących udział w procesie krzepnięcia

Wskazania obejmują leczenie heparyną niefrakcjonowaną, standardową (UFH), drobnocząsteczkową (LMWH) oraz inhibitorami czynnika Xa, takimi jak rywaroksaban.

Często dotyczy to pacjentów

• z nadkrzepliwością (choróby zakrzepowo-zatorowych naczyń),
• otyłością,
• niewydolnością nerek,
• w zabiegach chirurgicznych,
• kobiet w ciąży.

Pacjent nie musi być na czczo. Próbkę krwi do badania Aktywności Anty-Xa Heparyny pobiera się zazwyczaj 4 godziny po podaniu dawki heparyny LMWH, kiedy stężenie jest najwyższe. W przypadku podejrzenia upośledzonego wydalania heparyny, badanie można wykonać w dowolnym czasie lub przed podaniem kolejnej dawki.

Wartości referencyjne zależą od rodzaju heparyny i indywidualnych czynników pacjenta. Odchylenia od normy mogą sugerować nieskuteczność terapii lub działania niepożądane, takie jak niewłaściwe dawkowanie lub niewydolność nerek.

Wynik badania pozwala na ocenę skuteczności terapii oraz dostosowanie dawki antykoagulantu w celu minimalizacji ryzyka powikłań.

Badanie Aktywności Anty-Xa Heparyny jest istotne w kontekście leczenia heparyną, ale może być także powiązane z innymi testami diagnostycznymi, zwłaszcza w przypadku pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub chorobami nerek

Czas koalinowo-kefalinowy (APTT)